آرامش از دست رفته

شاید شرور بودن رمز رسیدن به خوشبختیه. شاید همه کاره ی دنیای ما شیطان باشه. به خاطر داشتن غذا، میوه، لباس بخاری و یک سقف باید فکر کنم که اوه خدای من مهربانترینه؟ در این صورت من یه آدم خودخواه ابله بیشعورم. امکان نداره بچه های نحیف و سرمازده ی سر چهارراه هارو فراموش کنم. هر احمق بی طرفی که از بیرون به دنیای ما نگاه کنه متوجه میشه سیاهی پیروزه، و خدایی که آدم هارو با ظلم و گرسنگی و فشنگ تنها میذاره هرگز مهربان نبوده.

پس فردا باید برم دانشگاه. فرجه هامون با قطعی اینترنت سوخت و هدر رفت. 

نمیخوام برم.. حتا فکر دیدن اون خراب های ارزون کله مو ک*ری میکنه